Gelukkig, ik kan het nog steeds niet
Ik kan me niet herinneren dat ik de afgelopen tien jaar een Levenswijsheid heb vernomen die het overwegen voor langer dan drie seconden waard was, maar dit weekend las ik er zomaar eentje in de krant. Nota bene in een stuk over de Zwarte Cross, dat deel uitmaakt van een essayreeks die ‘de gigantische metamorfosen in de cultuur’ beschrijft – een stuk dus dat ik geheid had overgeslagen als het niet was geschreven door P.F. Thomése, de schrijver die zo’n beetje eigenhandig de Nederlandstalige literatuur draaiende houdt sinds Gerard Reve dood en dement is en Arnon Grunberg voorgoed in een groef is blijven steken. Althans, dat doet ie samen met Herman Brusselmans natuurlijk, die er toevallig ook bij was, daar op de Zwarte Cross. De twee schrijvers vormden de literaire afdeling van het beruchte zuipfestival. Lees verder »